Rus haber ajansı Regnum’un 12 Şubat 2010 tarihli internet sayfasında, Vigen Akopyan imzasıyla ve yukarıdaki başlık altında yer alan Rusça haber-yorumun Türkiye ile ilgili kısmının, haberx.com sitesinde yayımlanan özet çevirisi:
Rusya ile Türkiye arasında Güney Akım’ın Türk karasuları üzerinden döşenmesi konusunda varılan anlaşma ve Akdeniz, İran ve Irak doğal gazının NABUCCO üzerinden akıtılmasına ilişkin Türkiye’nin şartları, Ukrayna’nın doğal gaz nakliye sistemini sadece siyasi değil, ekonomik açıdan da uzun vadeli olarak yoksun bırakır. “Mavi Akım-1” ve 20 milyar metre küp Rus doğal gazını Türkiye üzerinden transit olarak Doğu Akdeniz’e ulaştırılmasına hizmet eden “Mavi Akım-2” boru hatları aracılığıyla Türkiye üzerinden transitin olası artışı da aynı amaca hizmet edecek.
Petrolün Avrupa’ya taşınması ve güzergâhlarının çeşitlendirilmesi, benzeri mantık ve stratejiye göre ilerliyor. Rus şirket “Transneft”, Chevron ve Kazakistan’ın “Kazmunaygaz”ının dâhil olmaya niyet ettikleri Burgas-Aleksandrupolis (Dedeağaç) ve Samsun-Ceyhan boru hattı projeleri için holding kuruyor. Türkiye, petrol taşımacılığı yapan şirketleri, yeni petrol boru hattı Samsun-Ceyhan için tankerlerden vazgeçmeleri konusunda ikna etmek niyetinde. Söz konusu boru hattı, İstanbul ve Çanakkale boğazlarını es geçerek Karadeniz ve Akdeniz’i bağlayacak. Özellikle Polonya basını, bu projenin Rusya’ya Avrupa’ya hammadde taşımacılığını çeşitlendirmek ve Ukrayna toprakları üzerinde de geçen “Drujba” (Dostluk) boru hattına alternatifin bulunması imkânını vereceğini endişeli bir şekilde bildirmekte.
Böylece yeni seçilen Ukrayna Devlet Başkanının önünde biri kısa vadeli, biri uzun vadeli olmak üzere iki stratejik amaç var. Kısa vadeli olarak Ukrayna doğal gaz nakil sisteminin modernleştirilmesi, uzun vadeli olarak ise Türkiye’nin tesis etmekte olduğu güçlü transit kanalı önünde Ukrayna ağının rekabet üstünlüğünün artırılması. Birinci amaca ulaşılması, Ukrayna’ya önümüzdeki on yıl içinde modernleştirilmiş ancak yoğun bir ana doğal gaz boru hattı vadediyor. Doğal olarak bu durumda Kiev, alınan ve transiti yapılan doğal gaz hacminin ve tarifelerinin belirlenmesinde her türlü inisiyatiften tamamen yoksun kalıyor. İkinci amacın çözümü, Yanukoviç’in Rusya’nın Ukrayna’ya doğal gaz işinde yeniden güven duymasını sağlamak için müthiş çabasını gerektirecek. Ancak bu bile en önemlisi değil. Yanukoviç’i, transite verilen hizmetin hızı ve kalitesi bakımından Türkiye ile şiddetli bir rekabet bekliyor.
http://www.haberx.com/turkiye_ukraynaya_guclu_stratejik_bir_rakip%2817,n,10306395,228%29.aspx
